Jestem zgubiona!

Natknęłam się kilka dni temu na informację o projekcie, który mnie z pewnością zgubi, a przynajmniej zużyje bardzo wiele wolnego czasu. Będę przeglądać, oglądać, zatapiać się w lekturę, a uśmiech pojawia się na moich ustach na samą o nim myśl. Ale może powiem konkretnie o co chodzi.

Europeana Fashion, to projekt, który wystartował w marcu 2012 roku. Bierze w nim udział 22 partnerów reprezentujących wiodące instytucje zajmujące się modą w Europie. Zakłada on udostępnienie, do końca 2015 roku, ponad 700 tys. obiektów dokumentujących historię mody europejskiej, zaczynając od zdjęć, poprzez biogramy, plakaty, szkice i filmy, a na oryginalnych katalogach kończąc. Najstarsze z nich pochodzić będą z XVIII wieku. Innymi słowy powstanie coś w rodzaju modowej Wikipedii! Osobę, która wpadła na ten pomysł należałoby ozłocić!

Po co powstał ten blog?

Wychowałam się na starych filmach. Pamiętam jak rodzinnie dostaliśmy pierwszy odtwarzacz wideo. Kiedy tylko sprawdziliśmy, że w telewizji puszczany będzie Sokół maltański, włożyliśmy kasetę i wcisnęliśmy nagrywanie. Płacz był straszny, kiedy okazało się, że coś źle podłączyliśmy i nagrał się wyłącznie dźwięk. Ale wiecie co? Słuchałam tej kasety ze trzy razy, dopiero później, w erze DVD znalazłam „pełną” wersję filmów.

Uwielbiałam też chodzić do Iluzjonu Filmoteki Narodowej, wybierając filmy często przypadkowo. Repertuar mieli taki, że nie można było trafić źle. Mogło się najwyżej okazać, że takie na przykład Dawno temu w Ameryce jest filmem dość nieprzeciętnej długości (230 minut!) i w trakcie seansu decydować – wyjść ze świetnego filmu, czy znów spóźnić się i zebrać burę od rodziców. Oczywiście, wybrałam to drugie.